„Skarb z Montbard
Czas płynie, a pan Silberman nie daje jakoś znaku życia. Trzeba więc na własną rękę szukać innych możliwości ewakuacji. Ale trzeba również jeść i mieszkać, a na to trzeba mieć pieniądze, tym bardziej że do naszej grupy dołączyli w Oranie kapral Tadeusz Skrzypek i starszy strzelce Jan Fabisiak. Tymczasem zasoby gotówkowe były już na wyczerpaniu. Porucznik Śląski wręczył mi więc złoty zegarek polecając go sprzedać. Nie przewidywałem żadnych trudności, ponieważ podobną transakcję, tylko z inną sztuką biżuterii, załatwiłem w czasie pobytu w Algierze.
Wszedłem do pierwszego napotkanego sklepu jubilerskiego i zaproponowałem właścicielowi kupno zegarka. Miałem strasznego pecha, bo właśnie siedzieli tam dwaj cywile — agenci policji. Natychmiast mnie zatrzymano i w kajdankach odwieziono do aresztu. Na pytanie, skąd mam taki zegarek, odpowiedziałem zgodnie z prawdą, że z frontu. Dokonano szczegółowej rewizji osobistej i znaleziono przy mnie rachunek wystawiony przez recepcję hotelu „Marceau", gdzie zamieszkiwałem wraz z porucznikiem Śląskim i kapralem Soją. Do hotelu skierowano bezzwłocznie grupę agentów, którzy zastali w pokoju moich współtowarzyszy. W trakcie przeszukiwania odkryto w podręcznym bagażu większą ilość biżuterii. Porucznika oraz kaprala również zamknięto w areszcie.“(4)