„Scharakteryzowana powyżej zależność między genem a cechą rzadko wydaje się taka prosta. Wystarczy tylko sięgnąć do współczesnych opracowań na temat grup krwi, by przekonać się o tym również w odniesieniu do cytowanego wyżej przykładu. Dzieje się tak głównie dlatego, że geny wpływają na wykształcenie badanych cech pośrednio, przez procesy metaboliczne. W tych ostatnich zaś, różnego rodzaju metabolity mogą modyfikować procesy życiowe, co prowadzi do różnych właściwości dziedzicznych osobnika. Toteż mutacje w pojedynczych genach mogą wpływać na szereg odrębnych cech organizmu — wtedy mówimy o efekcie plejotropowym genu — a z drugiej strony, szereg odrębnych genów może wpływać na wykształcenie jednej pozornie prostej cechy organizmu. Znane są także choroby dziedziczne człowieka, będące genetycznie uwarunkowanymi blokami enzymatycznymi w przemianie aminokwasów. W końcu, pewne cechy ilościowe uwarunkowane są genami, których efekty indywidualne są podobne i sumują się, dlatego nazwano je genami kumulatywnymi, wielokrotnymi lub poligenicznymi.
Nie zawsze jednak możemy mówić o tak względnie prostych cechach jak grupy krwi, ponieważ o wiele istotniejsze są cechy wykazujące zmienność ciągłą, określane jako cechy ilościowe. Ciągły charakter zmienności tych cech bardzo utrudnia badanie ich dziedziczenia. Wymaga to już stosowania specjalnych metod, nie tylko biometrycznych, ale i statystycznych. Mechanizm działania genów kumulatywnych przy powstawaniu cech ilościowych jest mało poznany. Przy odpowiednim doborze lub samorzutnym krzyżowaniu się form rodzicielskich, zawierających odrębne geny kumulatywne dotyczące tej samej cechy, oraz przy sprzyjającej selekcji — świadomej czy nieświadomej — w dalszych pokoleniach można otrzymać potomstwo przewyższające pod względem badanych cech wyjściowe formy rodzicielskie.“(6)